Nurt klasyczny i awangardowy w poezji współczesnej - konspekt

2. Miron Białoszewski - poezja lingwistyczna

a) „Podłogo błogosław"

  • zainteresowanie zwyczajnością, codziennością, np. przedmiotami codziennego użytku:

    „ach! I flet zaczarowany

    w kartofle - flet

    w kartofle rysunków i kształtów zatartych!"

  • Wykorzystanie bliskości ............ wyrazów:

    „buraka burota

    i buraka

    bliskie profile skrojone,

    i jeszcze buraka starość, którą tak kochamy."

  • Dzielenie wyrazów na cząstki:

    „tu nie fis

    i nie harmonia"

  • Obdarzanie wyrazów nowym znaczeniem:

    „podłoga

    leżąca strona

    boga naszego powszedniego."

  • Jednowyrazowe wersy:

    „Buraka burota

    i buraka."

b) „Szare eminencje zachwytu"

  • Zainteresowanie codziennością:

    „Piec też jest piękny:

    ma kafle i szpary."

  • Zestawienie wyrazów podobnych brzmieniowo:

    „ ... w dzwonach palonych

    polanych biało"

  • Jednowyrazowe wersy:

    „Może być siwy,

    srebrny."

  • Rozbijanie związków frazeologicznych i tworzenie nowych

    „Jakieś nieprzecedzona w bogactwie,

    łyżko durszlakowa!"

c) Rozprawa o stolikowych baranach"

  • tematem jest kicz

    „Fantazyjo warszawskiej Pragi,

    masz assyryjskie nogi,

    i jedną nogę

    czerwono

    lakierowaną."

  • Jednowyrazowe wersy

    „i jedną nogę

    czerwono

    lakierowaną."

  • Neologizmy

    „ dyluwium
    preryferyjne."

  • Wykorzystanie wyrazów nieznaczących

    „nieprzerwane dylu - dylu

    dyluwium"

d) „Wywód jestem'u"

  • Brak interpunkcji

    „jestem sobie

    jestem głupi

    co mam robić

    a co mam robić

    jak nie wiedzieć"

  • Złamanie zasady ortograficznej

    „wywód jestem'u"

  • Przeniesienie wyrazu z jednej kategorii do drugiej

    „wywód jestem'u"

e) „mironczarnia"

  • Brak interpunkcji

    „Męczy się człowiek Miron męczy

    znów jest zeń słów niepotraf

    niepewny cozrobień

    yeń."

  • Neologizmy

    „mironczania"

  • Przeniesienie wyrazu z jednej kategorii do drugiej

    „znów jest zeń słów niepotraf"

  • Złamanie zasady ortograficznej

    „znów jest zeń słów niepotraf"

Strony: 1 2 3 4 5 6 7

Powiązane kategorie

» Czesław Miłosz
» Tadeusz Różewicz
» Zbigniew Herbert

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Zbigniew Herbert

Zbigniew Herbert (ur. 29 października 1924 we Lwowie, zm. 28 lipca 1998 w Warszawie), polski poeta, eseista, dramatopisarz, autor słuchowisk, kawaler Orderu Orła Białego. Z wykształcenia ekonomista i prawnik. W czasie wojny był żołnierzem AK. Jako poeta na łamach prasy zadebiutował w 1950, natomiast będący jego debiutem książkowym tom wierszy Struna światła ukazał się w 1956. Do najbardziej cenionych dzieł Herberta należy cykl utworów o Panu Cogito, postaci zanurzonej we współczesności, a jednocześnie mocno zakorzenionej w europejskiej tradycji kulturowej. W latach 80-tych stał się Herbert sztandarowym poetą polskiej opozycji. Od 1986 mieszkał w Paryżu, gdzie współpracował z Zeszytami Literackimi, do Polski wrócił w 1992.

10 lipca 2007 r. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwalił rok 2008 Rokiem Zbigniewa Herberta.

Źródło: Wikipedia

» Strona główna: Zbigniew Herbert

Szukaj

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: